Grupy domowe to otwarte na innych i zorientowane na ludzi szukających relacji z Bogiem małe społeczności ludzi. Dzieje się tak, gdy grupa stawia sobie za priorytet wzrost w obrębie trzech płaszczyzn: osobistej relacji z Bogiem, ze sobą nawzajem oraz kształtowaniem w innych charakteru na wzór Chrystusa...

 

Rozwojem, powoływaniem nowych, szkoleniem liderów, koordynacją już istniejących grup domowych zajmuje się pastor Marek Sobotka. Marek pracuje w kościele od 1996 roku. Podczas tych kilku lat nabywał doświadczenia pracując z dziećmi i młodzieżą, nauczając w kościele. Rozpoczął i prowadził przez kilka lat organizację charytatywną zajmującą się pomocą ludziom w trudnej sytuacji życiowej. Organizował wypoczynek letni i zimowy dla dzieci i nastolatków z rodzin ubogich. Pozyskiwał na te działania środki budżetowe oraz od prywatnych sponsorów. Był kierownikiem świetlicy socjoterapeutycznej liczącej 150 dzieci i nastolatków. Inicjował i realizował koncerty, działania młodzieżowe i ewangelizacyjne. Od 2005 roku zajmuje się głównie rozwojem Społeczności Chrześcijańskiej Północ w oparciu o grupy domowe.

 

 

Zbudować kościół w oparciu o grupy domowe pełne Ducha Świętego, które poprzez swoje funkcjonowanie skłaniają do głębszej relacji z Bogiem oraz innymi ludźmi (sobą nawzajem), wyzwalają pasję w przekazywaniu Dobrej Nowiny innym ludziom oraz pozwalają na rozwój osobowy, odpowiedzialność i wzrost. Podczas spotkania grupy domowej każda osoba ma powierzone małe odpowiedzialności - co w konsekwencji pozwala odkryć obdarowanie każdego człowieka.

Żadna osoba i żaden kościół nie jest w stanie i nie powinien robić wszystkiego sam. Powinniśmy pracować wspólnie, a każdy w zespole ma do odegrania swoją cześć. Dlatego ważnym jest podział zadań, na jakich się koncentrujemy.

Zarówno nabożeństwo dużego kościoła jak i spotkanie grupy domowej są pełne życia. Nabożeństwo to czas na przyjęcie nauczania, podczas gdy grupa domowa to idealne miejsce na stosowanie tego, czego się nauczyliśmy na nabożeństwie. Nabożeństwo kościelne winno być dość duże by chwalić Boga, grupa dość mała aby wzajemnie się troszczyć o siebie.

 

Grupy domowe spotykają się każdego tygodnia w różnych dzielnicach Warszawy w domach uczestników. Gdy grupa dynamicznie się rozwija wtedy dochodzi do pomnożenia grupy w tym celu, aby dobrze o siebie się troszczyć oraz dać szansę nowym osobom, które w takich spotkaniach chcą uczestniczyć.

 

Efektem działań tej służby jest zadbanie o osobisty rozwój duchowy. Nauka służenia innym ludziom. Odpowiedzialność za siebie nawzajem, pomoc w trudnych sytuacjach, dzielenie radości i smutków dnia codziennego.

Potrzeby jakie zaspokaja służba to: osobista relacja z Bogiem, relacje z innymi ludźmi, świadoma wiara, opieka duszpasterska.

Jesteśmy ludźmi, którzy potrzebują siebie nawzajem. Potrzebujemy Boga i relacji z nim w swoim życiu. Często mamy wiele pytań bez odpowiedzi. Doświadczenia życiowe, które nas przygniatają. Często zmagamy się sami ze sobą, samotnością, brakiem sensu w życiu. Po prostu naszą codziennością. Grupy domowe mają pomóc nam i są otwarte na innych ludzi, którzy tę swoja codzienność chcą realizować z Bogiem.

 

Tramwaje, autobusy, metro, zatłoczone ulice, tysiące ludzi wokół, Internet, przypadkowe relacje - a wciąż czuję się jak człowiek na bezludnej wyspie. Kiedy przeprowadziłem się 2 lata temu do Warszawy wraz z żoną pomyśleliśmy, że chcemy by w naszym domu zbierali się ludzie. My możemy coś dać z siebie, a oni nam. Bardzo szybko zobaczyliśmy, że jest tak wiele osób, które potrzebuje relacji ze sobą, pogadania, pomodlenia o siebie, wsparcia w swojej chrześcijańskiej codzienności, rozmowy o tym co niezrozumiałe. Już po kilku tygodniach odbyło się pierwsze spotkanie grupy domowej. Po kilku miesiącach było nas już 14 osób. Bardzo bliskich nam osób. Czasami razem płakaliśmy, razem cieszyliśmy się, razem pomagaliśmy samotnym matkom w specjalnym ośrodku – przygotowując dla nich raz w miesiącu posiłek i dzieląc się Dobrą Nowiną. Dziś większość z tych osób, to nie samotne wyspy ale tryskające oazy życia, które służą innym tym co sami otrzymali. Już nie spotykamy się razem, ponieważ z tej jednej grupy powstały 2 następne. Kiedy patrzę wstecz to widzę jak wiele modlitw i marzeń Bóg w swojej dobroci spełnił poprzez wspólne poznawanie Jego i troskę o siebie nawzajem. Doświadczyliśmy i wciąż doświadczamy spotykając się po domach tego samego Boga, o którym czytamy w dziejach apostolskich.

Jeśli chciałbyś stać się częścią jednej z grup domowych i wspólnie uczyć się jak żyć „po bożemu” prosimy o kontakt:  sobotka[małpka*]schpolnoc.pl ; tel. kom. 606 148 863